-
2nd International Conference on Sustainability Science - 23-25 June 2010
-
We have a vision of a world where individuals can make the most of their potential, where poverty no longer exists, where nature is respected. This vision is a goal we strive for day after day in our work as researchers, scientists, activists, policymakers and managers.
-
-
Sustainability Science works on shaping the rigorous scientific backbone of this vision. It needs the creation of a network of scholars, researchers and experts from research centres and universities around the world and their connection in a close partnership with leading representatives from civil society, the business community and policymaking institutions.
-
-
Closing the gap between our vision and reality is not easy - but it should not be dismissed a mere utopia either. The potential to achieve a more sustainable world exists - it's up to us to make the most of it. Advancements in science and technology, knowledge, awareness and commitment can make a huge difference in achieving local and global sustainability.
-
-
ICSS2010 is a turning point for the consolidation of Sustainability Science. During the three days in Rome, experts and scholars invited from the leading universities and research centres have discussed the crucial elements of Sustainability Science through focused and output-oriented sessions.
-
-
Pim Martens appointed as a guest professor at Leuphana University Lüneburg - 1 June 2010
-
From June 1, 2010, Pim Martens has been appointed as a guest professor ‘Global Dynamics and Sustainable Development’ at Leuphana University Lüneburg, Department of Sustainability Sciences.
-
Maak einde aan intensieve veehouderij - 28 april 2010
-
(NRC)
-
-
De intensieve veehouderij moet worden gesaneerd en omgevormd tot een dier-, mens- en milieuvriendelijk systeem dat tegemoetkomt aan de natuur en behoeftes van alle levende wezens. Dit stellen ruim honderd hoogleraren een artikel op de opiniepagina van NRC Handelsblad.
-
Wetenschap heeft niet alle antwoorden - 23 maart 2010
-
-
Klimaatkennis gaat over meer dan natuurkundige fenomenen. De Nederlandse organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek zet zich in voor meer onderzoek naar sociale aspecten van klimaatverandering en lanceerde daarom het programma Vulnerability, Adaptation and Mitigation (VAM). In het boek The Social and Behavioral Aspects of Climate Change: Linking Vulnerability, Adaptation, and Mitigation worden de resultaten onder redactie van Pim Martens en Chiung Chang gepresenteerd. In een gesprek met Change Magazine gaat Martens in op doel en inhoud van het onderzoek.
-
-
-
Open letter to Netherlands parliament by Netherlands scientists on climate change and IPCC - 10 February 2010
-
-
Errors in the IPCC climate change report are being seized by some to discredit
-
climate science. In the Netherlands parliament climate scientists have recently been depicted as 'swindlers' and 'climate mafia'. Such allegations are not supported by the facts and are unwarranted. The fact that IPCC is not infallible does not make its key findings untrue or biased. Still, IPCC should become more generous in acknowledging errors rapidly and openly.
-
-
With this open letter from the Netherlands scientific community, we aim to adjust the image that has emerged. We ask to keep the public debate more in accordance to the facts. We discuss the key messages from climate science, the IPCC procedures and the quality control mechanisms of the IPCC. Finally we explain what we will do next to contribute to improvement of the IPCC practice and to the restoration of the tarnished trust in climate science.
-
-
Pim Martens benoemd tot lid Gezondheidsraad - 27 januari 2010
-
Prof. dr. Pim Martens, hoogleraar Duurzame Ontwikkeling aan de Universiteit Maastricht, is benoemd tot lid van de Gezondheidsraad. Hij zal zitting nemen in de beraadsgroep ‘Gezondheid en Omgeving’. Het aandachtsveld van deze beraadsgroep is de relatie tussen de volksgezondheid en omgevingsfactoren. De Gezondheidsraad geeft gevraagd en ongevraagd advies aan de ministers en staatssecretarissen en de Eerste en Tweede Kamer.
-
-
-
Countdown to Copenhagen - 29 October 2009
-
(Key-note Greenpeace International Conference on Climate Change Impacts on Europe, Prague)
-
Just weeks before the crucial United Nations climate summit in Copenhagen this December, where representatives from 192 countries will negotiate a new international agreement to replace the Kyoto Protocol and establish mandatory plans for reducing greenhouse gas emissions, Greenpeace organized a Conference expressing the urgency to take action. Greenpeace seeks to ensure that the result of the conference in Copenhagen is an effective contract stipulating a commitment that would lead to a real and effective reduction of greenhouse gas emissions. The aim of the conference was to contribute to the enrichment of the professional climate debate in the Czech Republic and strengthen the interest of politicians, civil servants, media and the general public about this issue. The latest scientific knowledge and evidence of the specific impacts of climate change on Europe and the Czech Republic was therefore presented in Prague by leading international experts. I was pleased to be invited to inform the audience about the health implication of climate change.
-
-
-
Los Zapatos Viejos 2 - 22 juni 2009
-
100 km in 26 uur en 50 minuten: dit is onze tegenpresentatie geworden voor jullie sponsoring van de Oxfam Novib Trailwalker. Dankzij jullie is het ons gelukt om 100 kinderen in Mali 1 jaar lang naar school te laten gaan. Bedankt! Zie ook http://www.loszapatosviejos.nl/ voor foto's, filmpjes enz.
-
-
-
Globalisation and Human Health: Sustainable Health in a Changing World - 2-3 April, 2009 (Key-note: Center for Biodiversity and Conservation Milstein Science Symposium: Exploring the Dynamic Relationship Between Health and the Environment, New York)
-
From a public health perspective, globalisation appears to be a mixed blessing. On the one hand, accelerated economic growth and technological advances have enhanced health and life expectancy in many populations. At least in the short-to-medium term, material advances allied to social modernisation and various health-care and public health programmes yield gains in overall population health. On the other hand, many aspects of globalisation are jeopardising population health via, amongst others, the erosion of social and environmental conditions, the global division of labour, and the exacerbation of the rich-poor gap between and within countries, and the accelerating spread of consumerism. A major manifestation of the increasing scale of the human enterprise is the advent of global environmental changes. The health of a population, if it is to be maintained in a 'sustainable state', requires the continued support of clean air, safe water, adequate food, tolerable temperature, stable climate, protection from solar ultraviolet (UV) radiation, and high levels of biodiversity. The processes of social-economic change, demographic change and global environmental change in today's world oblige us to broaden our conception of the determinants of population health. We must be increasingly alert to the influences on population health that arise from today's larger-scale social-economic processes and systemic environmental disturbances.
-
-
-
Los Zapatos Viejos - 16 maart 2009
-
Wij, Los Zapatos Viejos, hebben een bijzonder verzoek. Niet voor onszelf, maar voor minimaal 120 kinderen zonder onderwijs in het West-Afrikaanse Mali.
-
Samen met ruim 100 teams van 4 die hards, nemen we deel op 20 & 21 juni 2009 aan de Oxfam Novib Trailwalker, een non-stop wandeltocht (geen estafette) van maar liefst 100 kilometer in maximaal 30 uur. Deze tocht heeft tot doel om minimaal 18 duizend kinderen naar school te krijgen en hun toekomstkansen te verveelvoudigen. In deze tijd van economische crisis worden ontwikkelingslanden speciaal hard getroffen. Juist nu hebben zij onze steun hard nodig. Niet (of niet alleen) voor het dichten van hun huidige begrotingstekorten, maar vooral in de voorbereiding op hun toekomst. Een toekomst waarin de kinderen van nú het moeten maken. En daar wringt hem juist de schoen (ofwel de zapato). Een succesvolle toekomst is onmogelijk zonder een gedegen opleiding, of in elk geval een minimale bagage van de broodnodige vaardigheden om kennis op te doen of te ontwikkelen. Hoewel iedereen dat zonder er ook maar een moment over na te denken zal bevestigen, is het zeker niet vanzelfsprekend. Wereldwijd krijgen nog steeds ruim 80 miljoen (!) kinderen geen enkele vorm van onderwijs. Dat vinden wij, Los Zapatos Viejos, ofwel “de oude schoenen” (want die wringen minder) maar moeilijk te verteren. Naast motivatie, training en uithoudingsvermogen (waar wij zelf voor kunnen en zullen zorgen) is ook geld nodig. Voor 25 Euro kan één kind één jaar naar school. Ieder Trailwalker team heeft tot doel om minimaal 120 kinderen naar school te sturen, dwz minimaal 3.000 Euro. En daarvoor doen wij een dringend beroep op u. Wij vragen uw sponsoring, niet voor onze fysieke inspanning, maar voor al die kinderen die we dezelfde kans willen geven als die uw en onze kinderen krijgen. Sponsoring is mogelijk op tal van manieren, voor verschillende bedragen. Kleine zijn welkom, grote des te meer. Tegenprestaties zijn uiteraard ook bespreekbaar. U kunt uw bijdrage rechtstreeks via onze pagina bij Oxfam Novib overmaken. Bedankt!
-
-
-
Kilimanjaro: proeftuin voor duurzame ontwikkeling - 15 december 2008
-
Een paar jaar geleden ging een foto de wereld rond met de alarmerende kop: ‘Witte top Kilimanjaro nagenoeg verdwenen’. De media verklaarde het smelten eenduidig: ‘Door de opwarming van de aarde is vrijwel alle sneeuw op de krater gesmolten’. De Kilimanjaro groeide uit tot symbool van klimaatverandering. Maar er is meer; de interactie tussen klimaat, toerisme, landbouw, en sociale omstandigheden maken de berg een ‘proeftuin’ voor duurzame ontwikkeling. De Kilimanjaro is het nationale symbool van Tanzania, een toeristische en alpinistische trekpleister van jewelste en van groot belang voor de meer dan 1 miljoen mensen die rond de berg wonen. De Kilimanjaro herbergt een grote diversiteit aan dier- en plantensoorten, en, omwille van zijn zeldzame en endemische flora en fauna, is de Kilimanjaro aangewezen als een World Heritage Site en een Biosphere Reserve. De witte top is bovendien vereeuwigd door Ernest Hemingway. Zijn klassieker 'De sneeuw van de Kilimanjaro' gaat over een stervende man die nog eenmaal de witte bergtop wil zien. Ook ik heb, als toerist, een kijkje kunnen nemen in dit mooie, maar kwetsbare gebied. Mount Kilimanjaro ontleent haar naam uit het Swahili, waar de woorden Kilima Njaro ‘schijnende berg’ betekenen, een verwijzing naar de legendarische ijskap. Mount Kilimanjaro is met een hoogte van 5895 meter de hoogste berg in Afrika en ligt op slechts 3 graden ten zuiden van de evenaar. Vroege Europese ontdekkingsreizigers waren stomverbaasd sneeuw te zien op een berg in de tropen. Tegenwoordig is het een van Afrika's meest populaire toeristische bestemmingen, met ongeveer 100.000 toeristen, dragers, en gidsen per jaar die naar de top proberen te klimmen. Wat de meeste mensen niet weten over de berg is dat het een van de meest productieve agrarische gebieden in Afrika is. Meer dan een miljoen mensen wonen op de lager gelegen hellingen, waarbij ze profiteren van de rijke vulkanische bodem en overvloedige regenval. Het afstromingswater van de Kilimanjaro voedt de Pangani-rivier, die een belangrijke bron van water is voor boeren en huishoudelijke gebruikers langs de rivier. In de loop der eeuwen heeft de Chagga bevolking, die leeft op de hellingen, een uniek landbouwsysteem ontwikkeld. Hierin wordt een verscheidenheid van gewassen en hardhoutbomen op hetzelfde perceel grond verbouwd. Door het combineren van planten, zoals koffie met banaan, werd de kwetsbaarheid verminderd. Sinds de koloniale tijd levert een slim gebouwd irrigatiesysteem water aan de kleine boeren die leven op de berg. De laatste jaren zijn deze landbouwpraktijken echter gewijzigd. Meer aandacht voor commerciële boomsoorten heeft geleid tot grootschalige ontbossing. Door te weinig herbeplanting is er op grote schaal erosie opgetreden, is er minder afstroom naar de rivieren en beken en is een aantal habitats en diersoorten verloren gegaan. Door het gebruik van bestrijdingsmiddelen zijn grote hoeveelheden chemische stoffen in het ecosysteem terecht gekomen. Deze zorgen op hun beurt voor verlies van biodiversiteit, een dalende vruchtbaarheid van de bodem en verontreiniging van het water. De huidige bevolking van de Kilimanjaro regio heeft natuurlijk te kampen met de gevolgen van deze niet-duurzame praktijken. Zo is brandhout op de Kilimanjaro steeds moeilijker te vinden. Aangezien meer dan 90% van het energiegebruik in Tanzania is gebaseerd op hout, zijn vrouwen, die van oudsher het brandhout verzamelen, veel meer tijd kwijt, en wordt er met moeite verdiend geld voor de aankoop van hout uitgegeven. Ook de toenemende bevolkingsgroei op de Kilimanjaro zet extra druk op de beschikbare natuurlijke hulpbronnen en bouwland. Naast de lokale ontbossing, bosbranden, en niet-duurzame landbouwpraktijken, is de Kilimanjaro ook onderworpen aan mondiale milieuveranderingen, zoals klimaatverandering. Een daling van de neerslag in combinatie met een lokale opwarming die heeft plaatsgevonden in de tweede helft van de twintigste eeuw, zal de ijskap op de Kilimanjaro naar verwachting de komende decennia verder afnemen. Dit is erg – maar de indirecte effecten hiervan zijn waarschijnlijk ernstiger. Water tekort, verlies van biodiversiteit en daling van de inkomsten uit het toerisme hebben grote gevolgen voor de nationale economie. Deze inkomsten worden gebruikt voor maatschappelijke ontwikkelingsprojecten, zoals de bouw van scholen, ziekenhuizen, water en sanitaire voorzieningen. En uiteraard is er een keerzijde - de toeristenindustrie in Afrika heeft ook menselijke en ecologische kosten, maar daar ga ik in dit verband niet dieper op in. In de tijd die nodig is om de berg te beklimmen, vang je een glimp op van de schoonheid en dynamiek van dit gebied. Ook krijg je door gesprekken met dragers en gidsen een beetje het gevoel hoezeer het toerisme van invloed is op de sociale structuur in de regio en ver daarbuiten. Wat al snel duidelijk wordt is dat de uitdaging voor deze regio breder is dan alleen klimaat. Zoals al gezegd, het klimaatsymbool weerspiegelt veel meer: de Kilimanjaro geeft de complexe interactie aan tussen klimaat, toerisme, landbouw, en sociale omstandigheden. Juist deze interactie maken de Kilimanjaro een ‘proeftuin’ voor duurzame ontwikkeling.
-
-
-
It's sustainable development stupid - 12 oktober 2008
-
Op maandag 13 oktober zal weer worden bekend gemaakt wie dit jaar de Nobelprijs voor Economie wint. Met de huidige financiële crisis kan je je echter afvragen of de Nobelprijs voor Economie niet zijn langste tijd heeft gehad. Deze prijs is, sinds hij voor het eerst in 1969 uitgereikt werd, gegaan naar economen die werkzaam waren in zowel de macro- als micro-economie, maar ook in wetenschappelijke vakgebieden als beleidswetenschappen en de psychologie. Echter, in het verleden is het Nobelprijscomité vaak bekritiseerd omdat zij teveel de neoklassieke economie benadrukte, de tak van sport binnen de economie die zich onder andere bezighoudt met de liberalisering van de markt. De theorieën van onder andere Milton Friedman (die in 1976 de Nobelprijs won) met een sterk geloof in de efficiëntie van de private sector en het marktmechanisme, met daarin een ondergeschikte rol van overheden, zijn mede debet aan de huidige crisis; de huidige financiële crisis laat duidelijk zien is dat het veel geprezen marktmechanisme dus niet werkt. Het positieve aan de huidige situatie is dat het hopelijk de wetenschap, en in haar kielzog de politiek, aanzet tot nadenken over andere benaderingen van onze economie en samenleving. De met dollar of euro tekens in de ogen geïnvesteerde bedragen in - al dan niet duurzame - aandelen door zowel particulieren als instanties zijn grotendeels verdamp. Jammer genoeg beseffen veel mensen niet dat veel indicatoren die gebruikt worden om economische processen te beschrijven veelal fictief zijn. Zo zeggen de beursindexen als de AEX en de Dow Jones weinig over onze economie op de lange termijn. Het is de door de media opgeklopte berichtgeving en onze psyche die ervoor zorgt dat de huidige situatie een groter impact gaat krijgen dat het puur rationeel gezien zou moeten hebben. Wat echter duidelijk is dat een continue economische groei een illusie is, en dat een neoklassieke kijk op de economie niet werkt. Het zou ook goed zijn om de Nobelprijs voor economie dit jaar aan een ecoloog-econoom te geven. Een econoom die beseft dat ‘winst’ niet automatisch ‘meer geld’ betekent, en dat ‘groei’ ook een andere vorm kan aannemen dat een economische. Nog beter zou zijn om de Nobelprijs voor Economie te vervangen door een Nobelprijs voor Duurzame Ontwikkeling, zoals enkele jaren geleden al werd voorgesteld. ‘It’s sustainable development, stupid!’.
-
-
-
Wetenschap twijfelt niet over broeikaseffect- 12 juli 2008
-
(Dagblad De Limburger)
-
De klimaatverandering door de opwarming van de aarde zal catastrofaler uitpakken dan twee wereldoorlogen en de grote depressie samen.” Aldus de Britse oud-premier Tony Blair. “De broeikastheorie is apekool”, kopte deze krant onlangs bij een column. Zo zijn er de afgelopen jaren vanuit verschillende hoeken, op verschillende niveaus, uitspraken gedaan over het risico van klimaatverandering. Het probleem van veel van deze uitspraken is dat ze met name gedaan worden door niet- of pseudo-wetenschappers: journalisten, premiers, oud-vice-presidenten, noem ze maar op. Zij halen hun informatie dan uit 2e of 3e hand (zij zijn tenslotte niet zelf degene die onderzoek doen m.b.t. klimaatverandering) en moeten met one-liners hun publiek bedienen. Jammer genoeg wordt door deze uiteenlopende geluiden een beeld geschetst dat we het allemaal nog niet zo goed weten, en dat wel losloopt met het mondiale ecosysteem. Dat zal zich op een of andere manier wel weer aanpassen, zoals het dat al miljoenen jaren doet na meteorietinslagen, ijstijden en wat al niet meer. Met name door de media, waarin ‘believers’ en ‘non-believers’ vaak evenveel spreektijd krijgen, lijkt het alsof veel deskundigen het broeikaseffect in twijfel trekken. Dit beeld klopt echter niet. Uiteraard weten we nog lang niet alle details van het complexe systeem dat ‘aarde’ heet, en zullen we waarschijnlijk nooit in staat zijn met grote nauwkeurigheid de toekomst te voorspellen. Maar daar gaat het ook niet om. Voor het overgrote merendeel van de wetenschappelijke gemeenschap is het duidelijk dat de (toekomstige) onstabiliteit in ons klimaat – mede veroorzaakt door menselijke activiteiten - niet goed is voor onze economie en samenleving. En dat we de effecten op korte termijn al duidelijk merkbaar zullen worden. Een ander probleem rondom de klimaatdiscussie is het dragen van oogkleppen. Het blijft voor velen lastig om te beseffen dat het klimaatprobleem niet los van vraagstukken zoals armoede, oprukkende infectieziekten en energie kan worden gezien. En dat dus ook de oplossingen in samenhang bekeken dienen te worden. Met zijn allen dogmatisch vasthouden aan het regime van CO2 reductie (zoals ingegeven door Kyoto-protocol) bijvoorbeeld, zal niet zoveel zoden aan de dijk zetten als we niet tegelijkertijd ook investeren in nieuwe technologieën en het verkleinen van de kloof tussen arm en rijk. Aan de andere kant zal niets doen aan onze broeikasgasemissies, en alleen inzetten op economische ontwikkeling, ons in de toekomst nog wel eens onplezierige verassingen kunnen opleveren. Belangrijker is echter dat we bij dit soort complexe mondiale problemen niet veel opschieten als we denken in termen van ‘voor- en tegenstanders’, kooldioxide-psychose, klimaatadepten en klimaatcritici. Klimaatverandering is een gezamenlijk probleem. En we zullen het ook met zijn allen moeten oplossen, of we nu willen of niet.
